Ünite 6: Sayısal Fotoğrafta Yardımcı Gereçler

Giriş

Sayısal fotoğrafçılıkta, geleneksel fotoğrafçılıkta olduğu gibi, başarıya ulaşmak ve işlemlerin daha kolay yapılabilmesi amacıyla gerek sadece sayısal teknoloji ürünleri, gerekse hem sayısal hem de geleneksel teknolojilerde kullanılabilen yardımcı gereçlerden yararlanılmaktadır. Bu ünitede, sayısal fotoğrafçılıkta kullanılan yardımcı gereç ve yazılımların neler olduğu ve hangi amaçlarla kullanıldıkları yer almaktadır.

Sayısal Fotoğrafta Kullanılan Veri Saklama Üniteleri

Sayısal fotoğrafçılıkla birlikte görüntüleri kaydetmede geleneksel fotoğrafçılıkta kullanılan filmlerin yerini veri saklama üniteleri almıştır. Bu verilerin doğru ortamlarda, sağlıklı bir şekilde saklanmaları önemli bir sorunsaldır. Aşağıda hangi durumlarda, hangi veri saklama ünitelerinin daha sağlıklı olacağı anlatılmaktadır.

Bellek Kartları

Bellek kartı, sayısal verilerin depolanmasına yarayan en pratik ve küçük birimler olarak tanımlanmakta; genellikle sayısal fotoğraf makineleri, cep telefonları, dizüstü bilgisayarlar ve MP3 çalarlar gibi bir çok elektronik araçta kullanılmaktadır. Bellek kartının en önemli yararları arasında; boyutlarının küçük oluşu, çalışırken az enerji harcamaları, çok sayıda fotoğraf kaydedebilmeleri ve sayısal verinin sayısız kez tekrar bellek kartına yazılması sayılabilir. Bellek kartları hızlarına göre çeşitlenmektedir. Kartın hızı kart içinde bulunan sayısal verinin ne kadar hızla bilgisayara aktarılacağı anlamına geldiği gibi fotoğraf makinesinin sayısal veriyi karta yazma hızını da belirler ve genellikle “X” ile ya da “100mb/s”, ya da Class 4/Class 10 şeklinde gösterilir. Hızlı bellek kartı, özellikle seri fotoğraf çekiminde, fotoğraf makinesinin aksamadan fotoğraf çekmesine ya da yüksek tanımlamalı (Full HD) video kaydı yapılırken veri aktarımının kesintisiz yapılabilmesine yardımcı olduğundan önemlidir. Fotoğraf makinelerinde kullanılan bellek kartı tipleri şunlardır:

  • SD (Secure Digital)
  • SDHC (Secure Digital High Capacity)
  • Mini SD
  • Micro SD
  • Compact Flash (CF)
  • xD-Picture Card
  • Sony Memory Stick
  • Microdrive
  • Multi Media Card

SD (Secure Digital); küçük boyutlarda, yüksek kapasitelere sahip, üzerinde bulunan kilit sistemi nedeniyle bir çok diğer kartlardan daha güvenilir ve kullanımı kolay bir karttır.

SDHC (Secure Digital High Capacity); SD kart boyutlarında, daha yeni bir teknoloji kullanarak daha yüksek kaydetme hızı ve bellek kapasitesi olanağı sağlar.

Mini SD; SD kartın yarısı kadar bir boyuta sahiptir, genellikle küçük fotoğraf makinelerinde kullanılır.

Micro SD; en küçük kart tipidir, veri aktarım hızları düşük olmasına karşın yüksek kapasitelere sahiptir.

Compact Flash (CF); fiziksel olarak en büyük şekle sahip olan CF kartlar profesyonel fotoğraf makinelerinde yaygınca kullanılırlar, farklı bellek kapasitelerinde ve hızlarda çeşitleri bulunur.

xD-Picture Card; Fujifilm ve Olympus firmaları tarafından geliştirilmiştir, posta pulundan daha ufaktır, kayda değer sayıda fotoğrafı belleğine kaydedebilir, çok hızlı veri aktarımı yapabilir ve çok az enerji tüketir.

Sony Memory Stick; sadece Sony’nin geliştirmiş olduğu cihazlarda kullanılmaktadır, gerçek zamanlı görüntü veri aktarmada oldukça başarılıdır.

Microdrive; IBM firması tarafından geliştirilmiştir, hard disklerin küçültülmüş halidir.

Multi Media Card; MMC kart olarak tanınır, veri aktarma hızı düşük ancak fiyat olarak uygun olması nedeniyle MP3 çalar ve video kameralarda kullanılmaktadır. Günümüzde cep telefonları Micro SD, amatör ve yarı profesyonel fotoğraf makinesi üreticileri SD, ileri düzey SLR fotoğraf makineleri de CF Type I kart kullanmaktadır.

Bellek kartı kullanırken dikkat edilmesi gerekenler: Bellek kartı veri yazımı ve aktarımı sırasında fotoğraf makinesinden ya da bilgisayardan çıkarılmamalı. İşlem yapılırken fotoğraf makinesinin pilleri çıkarılmamalı. Kartın temas bölgelerine dokunulmamalı, kartı çok yüksek ve çok düşük ısıdan, nemden, statik elektrikten korumalı.

Optik Depolama Birimleri: CD-R, DVD-R ve BR-D

Temel optik depolama birimleri şunlardır:

  • CD (Compact Disk)
  • DVD-R (sayısal video disk)
  • Blu-Ray

CD (Compact Disk); yuvarlak, küçük boyutlu, taşınabilir olan, sayısal verileri (ses, video, fotoğraf vb.) yedeklemeye ve saklamaya yarayan, 700 MB veri toplayabilen optik medyadır. CD’ler çeşitlerine göre;

  • CD-R ve
  • CD-RW olmak üzere ikiye ayrılır.

CD-R; disk yazma işlemi sırasında sonlandırılmadığı sürece kapasitesi dolana kadar veri yazımına izin veren bir optik depolama birimidir. Fakat yazılan verinin optik depolama biriminden silinmesi mümkün değildir.

CD-RW’ler ise sayısal verinin disk içerisine yazılıp silinmesine olanak sağlayan optik depolama birimidir.

DVD-R; sıradan CD’lerden daha hızlı ve fazla veri barındırabilir, 4,7 GB depolama olanağı sağlar.

Blu-Ray ise yeni nesil bir optik depolama birimi olup her bir disk tek katmana 25 GB veri depolayabilir. Çift katman Blu-Ray disklerde kapasite 50 GB olur, veri aktarımı çok hızlıdır.

Optik medyalar, sayısal verinin arşivlenmesinden ziyade, bir yerden bir yere taşınması için kullanılmalıdır. En güvenilir arşiv sistemi harici disklerdir.

Manyetik Kayıt Ortamları (Diskler)

Fotoğraf depolamak için kullanılabilecek manyetik kayıt ortamları şunlardır:

  • Sabit diskler
  • Harici (taşınabilir) diskler
  • Taşınabilir çoklu ortam depolama birimleri
  • Web tabanlı veri depolama servisleri

Sabit diskler; bilgisayar içinde bulunan, veri depolanması amacıyla kullanılan, en güvenilir manyetik kayıt ortamlarıdır.

Harici diskler; enerji ihtiyacını adaptör ya da bilgisayar bağlantısından temin eden, taşınabilir, USB veya firewire kablosuyla bilgisayara bağlanabilen manyetik kayıt ortamlarıdır. Harici disk kullanırken bunlara dikkat edilmelidir: Uzun süre bilgisayara bağlı diskler ısınmadan dolayı zarar görebilir ve virüs bulaşması daha kolay olur. Dosya kopyalama/yükleme sırasında yaşanan elektrik kesintisi onarılmaz zararlara yola açabilir. Veri işlerken harici disk yerinden oynatılmamalıdır. Harici disk ya da flash bellek bilgisayardan çıkarılırken “Güvenle kaldır” simgesine tıklayarak çıkarılmalıdır.

Taşınabilir çoklu ortam depolama birimleri; bünyesinde harici disk bulundurur. En büyük farklılığı, çeşitli kartları tanıyabilen kart okuyuculara ve depolanan veriyi görüntülemeye yaran bir ekrana sahip olmasıdır.

Web tabanlı veri depolama servisleri ise; ücretli veya ücretsiz olmak üzere kullanıcılara sunulur, sayısal verilerinizi internet üzerinden depolamanıza yardımcı olur. En büyük avantajı, yüklenen veriye internet bağlantısı olan herhangi bir bilgisayardan ya da mobil telefondan ulaşılabilmesidir. Bu servislere; www.dropbox.com, www.rapidshare.com ve www.flickr.com siteleri örnek verilebilir.

Sayısal Fotoğrafta Kullanılan Veri Aktarma Yöntemleri ve Araçları

Sayısal fotoğraf makinesi ile çekilen görüntüleri; bilgisayarlar, yazıcılar, cep telefonları vb. başka ortamlara aktarmak gerektiğinde bu işlev için kullanılan çeşitli veri aktarma yöntemleri ve araçları şunlardır:

Bellek Kartı Okuyucuları: Fotoğraf makinesini doğrudan bilgisayara bağlamadan bellek kartında bulunan sayısal veriyi bilgisayar ortamına, USB bağlantı yoluyla yüklemeye yarayan dahili ya da harici cihazlardır.

Veri Aktarma Kabloları: Bir çok kablosuz aktarım olanağına karşın, en güvenilir ve en kolay veri aktarımı, aşağıda bahsedilen kablolarla sağlanmaktadır:

  • USB kablosu
  • FireWire kablosu
  • Fotoğraf işleme yazılımı kullanarak eş zamanlı fotoğraf aktarımı

USB kablosu; harici aygıtların bilgisayara kolayca kurulumunun yapılması ve kullanılabilmesi için geliştirilmiş olan evrensel seri veri bağlantısı (Universal Serial Bus-USB) olarak adlandırılan kablo türüdür. Bellek kartı okuyucusu kullanmaksızın bellek kartındaki sayısal veriyi bilgisayara aktarmak olanaklıdır.

FireWire kablosu; Apple tarafından geliştirilen, USB kablosu gibi harici araçları bilgisayara bağlamakta kullanılan yüksek hızlı ara yüz bağlantısıdır.

PhaseOne şirketinin ham fotoğraf (Raw) işlemek için geliştirmiş olduğu Capture one yazılımı gibi bir çok yazılım da DSLR fotoğraf makinesinin USB veya firewire bağlantısıyla bilgisayara ve eş zamanlı olarak fotoğrafın yazılım üzerinden çekilmesine ve verinin doğrudan bilgisayara kaydedilmesine olanak sağlar.

Kablosuz Aktarım: Temel kablosuz aktarım sistemleri şunlardır:

  • Bluetooth sistem
  • Kızılötesi (infared) sistem
  • Kablosuz (Wi-Fi) yerel ağa fotoğraf aktarımı

Bluetooth sistemle, fotoğraf makinesini herhangi bir kablo bağlantısı kullanmaksızın, kısa mesafe radyo frekansıyla bilgisayara bağlamak ve içinde bulunan sayısal veriyi aktarmak olanaklıdır.

Kızılötesi sistem; daha eski model, bluetooth bulunmayan cihazlarda olan bir kablosuz veri aktarım yöntemidir.

Bunlara ek olarak, yerleşik kablosuz ağ aktarımı na sahip fotoğraf makineleri vardır. Gerek amatör gerekse profesyonel makinelerde var olan bu sistemle, bir yandan fotoğraf çekerken diğer yandan verileri eş zamanlı olarak bilgisayara aktarmak olanaklıdır.

Sayısal Fotoğrafta Kullanılan Yazılımlar

Sayısal fotoğrafçılığın önemli özelliklerinden biri, çekim sonrasında bilgisayarda çeşitli yazılımlar sayesinde kolayca işlenebilmesi ve her türlü değişikliğin basitçe yapılabilmesidir. Önemli olan bazı yazılımlar aşağıda kısaca açıklanmıştır.

Adobe Photoshop: Görüntü işleme alanında dünyada bir standart durumuna gelmiş, en yaygın kullanılan yazılımdır. Temel olarak sayısal fotoğrafı işlemek için geliştirilmiş Photoshop yazılımıyla; fotoğrafı değiştirme, pozlama düzeltme, yeniden çerçeveleme gibi bir çok hata düzeltilebildiği gibi, camera raw etkisiyle ham (raw formatı) fotoğraflar, karanlık oda işlemlerindeki gibi işlenebilmektedir. Kısaca Photoshop ile yapılabilecekler, fotoğrafçının hayal gücüyle sınırlıdır.

“Raw” , sayısal fotoğraf makinelerinde kullanılan, görüntünün en az düzeyde işlenmiş ve az oranda sıkıştırılmış hali olarak tanımlanabilir. Raw formatının en büyük avantajı; pozlama, kontrastlık, renk doygunluğu, beyaz dengesi gibi önemli ayarları, sonradan kayıpsız bir şekilde değiştirebilme şansını yaratmasıdır.

Adobe LightRoom: Daha çok sadece fotoğrafın işlenmesi ve arşivlenmesi için geliştirilmiş, hem profesyonel hem de amatör fotoğrafçıların rahatça kullanabileceği, temelde Photoshop yazılımının Camera Raw özelliklerini ve fazladan bazı özellikleri içeren bir RAW işleme yazılımıdır. Photoshop gibi yaratıcı çalışmalardan ziyade fotoğrafın teknik olarak, doğru pozlama, ton değerleri, doğru renk ve doygunlukta olması için tercih edilir.

Adobe Bridge: Fotoğraf dosyalama, arşivleme, seçme, etiketleme, etiketlenen fotoğrafı bulma için tasarlanmıştır.

Picasa: Google’ın geliştirmiş olduğu bu fotoğraf düzenleme yazılımı ücretsiz indirilebilir, fotoğraflara kolayca erişilebilir, fotoğraflar üzerinde düzenleme yapılabilir ve üzerine efektler uygulanabilir.

Aperture: Apple’ın profesyonel fotoğrafçılara yönelik geliştirmiş olduğu, raw işleme yazılımlarından biri olan bu yazılım; çekilen fotoğrafın bilgisayara aktarılmasından işlenilmesine, organize edilmesinden internette paylaşılmasına kadar bir çok temel özelliğe sahiptir.

Capture One: Pozlama, kontrastlık, doygunluk oranı, beyaz dengesi ayarı, yeniden çerçeveleme, RAW fotoğrafların toplu olarak TIFF veya JPEG’e dönüştürülmesi, fotoğrafları tek tek veya grup halinde düzeltme ve renk profillerinin uygulanması gibi özelliklere sahiptir.

PTGui Pro: Panoramik fotoğraf; herhangi bir yapıyı ya da manzaradan oluşan bir görüntüyü, analog ya da sayısal olanaklar kullanarak, çoğunlukla birkaç fotoğrafı yan yana ekleme yoluyla, normal fotoğraf ebadından daha geniş ya da uzun formatta gösteren fotoğraftır. PTGui Pro da, panoramik fotoğraf yaparken kullanılan yazılımlardan biridir. Panoramik fotoğraf çekerken üçayak kullanmak daha sağlıklı sonuç sağlar. 360 derece bir panoramik fotoğraf çekerken her objenin en az üç karede olması, birleştirirken büyük kolaylık sağlayacaktır.

Photomatix Pro: Dengesiz ışık ortamlarında çekilen fotoğrafların -1, 0 ve +1 poz değerlerine sahip fotoğraflarının harmanlanmasıyla karedeki gölge yerlerin koyu, ışık alan yerlerin de fazla beyaz görünmesini engellemek için kullanılabilecek, HDR tekniğinin uygulanabildiği bir yazılımdır.

HDR (High Dynamic Range): Farklı ışık değerlerinin ve kadrajın içinde kalan her noktanın (ister gölgede ister ışıkta kalan bölge) patlama veya kararma yapmadan en iyi şekilde algılanması için dinamik aralığın; aynı görüntünün farklı pozlamalara sahip çekilen 3, 5, 7 kare fotoğrafının yardımcı bir yazılımla birleştirilerek işlenmesine denir. Raw formatta fotoğraf çeken fotoğrafçılar, bir fotoğrafı Raw işleme yazılımında açtıklarında, aynı fotoğraftan farklı poz değerleri yaratıp her birini farklı kaydederek sonradan bunları birleştirip “yalancı HDR” yapabilir.

Fotoğraf Çekerken Kullanılan Yardımcı Donanımlar

Bazı yardımcı donanımlar, fotoğraf çekerken bize en az fotoğraf makinesi kadar yardımcı olur ve ortaya çıkacak görüntünün başarısını arttırır. Önemli olan bazı yardımcı donanımlar aşağıda kısaca açıklanmıştır.

Üçayak: Tripod ya da sehpa olarak da adlandırılan bu gereç, fotoğraf makinesini sabitlemek, düşük örtücü hızlı çekimlerde net fotoğraf elde etmek için tasarlanmıştır. Üçayağa takılan kafalar sayesinde, farklı işlevlere sahip malzemeler de üçayağın üzerinde kullanılabilir.

Filtreler: En sık kullanılan filtrelerden olan UV (ultraviyole-morötesi) ; çıplak gözle görülemeyen morötesi ışınların, fotoğrafta bir pus tabakası oluşmasını engellerken aynı zamanda objektifi korur. Asıl amacı parlak yüzeylerdeki yansımaları yok etmek olan Polarizer filtreler , renkli çekimlerde de renk doygunluğunu arttırmak ve gök mavisini daha koyu göstererek bulutların daha belirginleşmesini sağlamaktadır. Beyaz ayarının makinenin üzerinde yapılmak istenmediği ya da yapılamadığı durumlarda, mekanik olarak renk düzeltme filtreleri kullanılmaktadır. Fotoğrafın netliği ve keskinliğini azaltan Diffüzör (soft) filtre, görüntüdeki detayları yumuşatmaya yarar. Yoğunluk (ND) filtresi, gri renkli olduğu için renkleri etkilemeden algılayıcının üzerine düşen ışığın yoğunluğunu azaltır.

Aydınlatma Araçları: Fotoğrafçılıkta kullanılan çeşitli aydınlatma türleri şunlardır:

  • Sürekli ışık kaynakları
  • Flaşlar
  • Stüdyo paraflaşları
  • Fotoflood ampuller
  • Led ışıklar

Sürekli ışık kaynakları; akkor lambalar olarak da adlandırılır, genellikle 3200 Kelvin renk ısısına sahiptirler. Kelvin (K): Işığın renk ısısının belirli bir matematik sistemiyle rakamsal değerlerle ifade edilmesidir. Sayısal fotoğraf teknolojisi, sürekli ışık kaynaklarını genellikle hareketsiz nesnelerin aydınlatılmasında kullanır.

Flaş; aydınlatmanın yetersiz olduğu hallerde ya da aydınlatma kontrastını azaltmak için kullanılan, gün ışığı renk sıcaklığına sahip anlık bir ışık kaynağıdır. Flaşın ışık etkisi, üzerinde bulunan kılavuz numarasından öğrenilir.

Anlık stüdyo aydınlatmaları olan stüdyo paraflaş sistemleri; günışığı rengi olarak kabul edilen 5500 Kelvinlik bir ısıya ve yüksek aydınlatma gücüne sahiptir.

Fotoflood ampuller; genel olarak evlerde kullanılan akkor ampullere benzerler. 3400 Kelvin renk ısısı veren beyaz ya da içi aynalı modeller bir reflektör içinde kullanılmaktadır.

Led (Light Emitting Diode); ışık yayan diyot olarak çevrilebilir. Flamanlı, halojen, ark ve floresan ışık kaynaklarına en iyi alternatiftir. Enerji kullanımı düşük ve uzun ömürlüdür.

Kablolu ve Uzaktan Kumandalı Çekim Düğmeleri: Uzun süreli fotoğraf çekerken, fotoğraf makinesi üçayağa bağlı olsa da çekim düğmesine basarken makineyi oynatmak çekilen fotoğrafın sarsıntılı görünmesine neden olur. Hareketten kaynaklanan netsizliğe, görüntünün karışması anlamına gelen “blur” denir. Diğer netsiz fotoğraf deyimi “flu”, net olmayan, bulanık fotoğraf için kullanılır, hareketten kaynaklanan netsizlikle karıştırılmamalıdır. Fotoğrafın net olması için de kablo veya uzaktan kumanda deklanşör (çekim düğmesi) kullanılması gerekir.

Görüntü Tarayıcılar

Tarayıcılar; fotoğraf, çizim ve filmler gibi analog görüntülerin sayısallaştırılması ve bilgisayara aktarılmasında kullanılır. Tarayıcı sistemleri şunlardır:

  • Düz yatık (Flatbed) Tarayıcı
  • Saydam Tarayıcı
  • Dönen Tamburlu Tarayıcı
  • 3 Boyutlu Tarayıcı

Düz yatık (Flatbed) Tarayıcı: CCD (charged coupled device) adı verilen algılayıcının üstünde yer alan ve taranan malzemeye ışınlar gönderen sistemdir. CCD: Sayısal fotoğraf makinelerinde ve video kameralarında ışığa duyarlı yüzey olarak kullanılan, üzerinde ışığa foto diyotlardan oluşan tabakanın bulunduğu elektronik algılayıcıdır. Tarayıcılarda çözünürlük ön plandadır. Tarayıcının ton aralığı da kalite açısından çok önemlidir.

Saydam Tarayıcı: Pozitif film ya da negatif film taramak için geliştirilmiştir. Opak tarayan, düz yatık tarayıcının üstüne monte edilmiş bir ek yardımcı gereçten oluşur ya da sadece film taramak için özel tasarlanmış bir cihazdır.

Dönen Tamburlu Tarayıcı: Özellikle matbaalardaki gibi profesyonel kullanıcılar, yüksek çözünürlük için tamburlu tarayıcılar kullanır. CCD yerine PMT olarak adlandırılan bir foto-çoğaltıcı tüp kullanılır.

3 Boyutlu Tarayıcı: Opak ve saydam görüntüleri sayısallaştırabilen tarayıcılar tek boyutlu işlemlerde kullanılabilir. Üç boyutlu nesneleri algılayabilmeleri için video kart destekli kameralar kullanılmaktadır.

Görüntü Çıktı Cihazları

Geleneksel fotoğraf sisteminde kullanılan karanlık odanın yerini, sayısal fotoğrafçılıkta aydınlıkta yapılan çeşitli baskı yöntemleri almıştır. Bunlardan bazıları kaliteli son baskı, bazılarıysa örnek baskı yapmada kullanılır. Mürekkep püskürtmeli (inject) ucuz modeller, termal yazıcılar, fotorealistik baskı sistemi, lazer yazıcılar fotoğrafik baskı yapmaktan daha çok, örnek görüntü sağlamaya yönelik cihazlardır.

Mürekkep Püskürtmeli Yazıcılar: CMYK (cyan, magenta, sarı, siyah) yöntemiyle milyonlarca renk yanılsamasını oluşturarak nokta görüntülemeyi püskürteç aracılığıyla yapan cihazlardır. Sessiz, tozsuz, kokusuz, canlı renklerde, temiz ve net çıktılar verirler. İki sınıfa ayrılır: “drop-on-demand” (istek halinde damlatma) ve “continuous flow” (devamlı akış). Baskı kaliteleri elektrostatik çizicilerden daha üstündür; çünkü çözünürlüğü yüksek, kontrastları daha keskin ve renkleri daha canlıdır.

Termal Yazıcılar: Termal baskıda cyan, magenta, sarı, siyah renkli balmumlarıyla kaplı şeritler ısıtılarak kağıda aktarılır. Bu esnada yazıcının kafasından gelen ısı sayesinde renkli noktaları sayfa üzerinde sabitler.

Fotorealistik Baskı Cihazı: Elektro-fotoğrafik prensibin bir başka şekli olan elektrostatik yöntem, elektrostatik çizicilerde kullanılır. Baskı kafasının ısıtılması yardımıyla renkli bir şeride temas ettirilerek buharlaşan boyalarla oluşturulan renkler basarak yüksek kalitede görüntü basar.

Renkli Lazer Yazıcı: Renkli görüntülerin oluşması için cyan, magenta, sarı, siyah renkler kullanılarak hızlı çıkış sunan bu sistemde hem maliyet düşük, hem de renk kalitesi yüksektir. Elektro-fotografik ya da Xerografi olarak bilinen sistem; sıradan bir lazer yazıcının, sayısal fotoğraf makinesinin ve yüksek baskı sistemlerinin hizmetinde kullanılmasıdır. En yaygın olduğu alan siyahbeyaz basımdır. Mürekkep püskürtmeli yazıcılardan daha hızlı çalışır fakat resim çıktılarının kalitesi daha düşüktür.

RGB Lazer Tüplü Fotoğraf Baskı Sistemi (Lambda): Bu sistemin özelliği, tıpkı agrandizörle fotoğraf kağıdı üstüne baskı yapılabilmesi gibi üç renk (kırmızı, yeşil, mavi) süzgecinden geçen lazer tüp yardımıyla fotoğraf kağıdına görüntü aktarılmasıdır. Sayısallaştırılmış görüntünün bilgisayarda işlem gördükten sonra sinyaller aracılığıyla gönderilip baskı işleminin yapıldığı sistemin en büyük avantajı, klasik işlemlerle devamlılığı sağlamasıdır. Görüntünün sayısallaştırılmasıyla, plastik tabanlı, kağıt tabanlı ve yarı saydam olmak üzere değişik malzemelerde kullanılan sistem sayesinde siyah-beyaz, dia, renkli negatif diye bir ayrım ortadan kalkmıştır.

Film Çıktı Sistemi: Bilgisayar ortamına aktarılarak sayısallaştırılan görüntülerin, tekrar kimyasal film üzerine işlenmesi mümkündür. Yüksek kalitede film çıktısı alabilmek, taranmış görüntülerin de yüksek çözünürlük ve hassasiyette olmasıyla mümkündür. Siyah-beyaz, renkli negatif, dia film diye ayrım yapmayan bu sistemle, istenilen boyutta film formatının kullanılması için sadece film adaptörünün değişmesi yeterlidir.